Μετά τις εκλογές τι;

Πιο κάτω δεν θα κάτσω να αναλύσω ποιος κέρδισε τι ποσοστό, ποιος έχασε ποιος νίκησε και τις ίδιες αηδίες που ακούμε από τα ραδιόφωνα συνεχώς μετά τις εκλογές. Δεν θα αναλύσω βέβαια, το ποιος ενδέχεται να προεδρεύσει της βουλής καθώς αυτό θα ήταν για τον λαό μια άχρηστη πληροφορία που του γυροφέρνουν καθημερινά τα ΜΜΕ.

Το μόνο που θα αναλύσω κάπως είναι αυτό που λέγαμε πάντα, είτε από αυτό το μπλοκ είτε από άλλα "μέτωπα". (Και τα "μέτωπα" εντός εισαγωγικών γιατί αγώνας δεν είναι να κάθεται κάποιος μπροστά από ένα υπολογιστή μόνο).

Πως καταντήσαμε πραγματικά το ΔΗΣΑΚΕΛ να είναι πρώτο και να έχει και αύξηση στις έδρες. Πως καταντήσαμε να εκλέγονται βουλευτές προπονητές ή παρουσιάστριες. Τα ζητήματα που αναφέρω δεν πάει να πει ότι είμαι αντιδημοκρατικός με την εικασία ότι τάχα ο λαός τους ψήφισε άρα τι ζόρι τραβάω εγώ. Το ζήτημα είναι ΓΙΑΤΙ ο λαός ψήφισε αυτούς που ψήφισε.

Όλοι ψάχνουν να βρουν γιατί είχαμε τόση πολλή αποχή, τόσο κακό. Όλοι οι πολιτικάντηδες και μη το ψάχνουν. Άλλοι λένε ότι η αποχή έδωσε την δυνατότητα να πάρει πρωτιά ο διπολισμός, άλλοι λένε ότι δεν είναι καλή η πολιτική στην Κύπρο κτλ κτλ.
Βεβαίως και δεν είναι καλή η πολιτική στην Κύπρο αλλά αν δεν ήταν καλή δεν σημαίνει δεν θα ψήφιζαν όσοι δεν ψήφισαν. Αντιθέτως, δεν θα τους ψήφιζαν αυτούς που ασκούν κακή πολιτική αλλά θα ενίσχυαν είτε το λευκό είτε άκυρο, είτε τα κόμματα τα μικρά τα οποία δεν είναι αρκετά ελεγχόμενα ακόμη.

Κατ' επέκταση το πρόβλημα και πάλι δεν είναι ότι έχουμε σάπια πολιτική στην Κύπρο. Το πρόβλημα πρέπει να κτυπηθεί στην ρίζα του κακού. Πρέπει να καταλάβουν όλοι αυτοί οι πολιτικάντηδες ότι το σύστημα δεν βοηθά τον λαό να πολιτικοποιηθεί.

Από που ως που εξαναγκάζεις κάποιο πολίτη να ψηφίσει κόμμα και όχι άτομα για εκπροσώπους του; Από που ως που αφήνεις τον λαό στο περιθώριο για μεγάλα ζητήματα όπως Αύξηση του ορίου αφυπηρέτησης, όπως είσοδος στην Ε.Ε. ή ακόμη και η είσοδος μας στο Ευρώ. Δεν θα πω αν είμαι υπέρ ή κατά αυτών των ζητημάτων, δεν είναι αυτό το θέμα μας. Το ζήτημα είναι κατά πόσον οι αποφάσεις της βουλής την δεδομένη στιγμή εκπροσωπούσαν τον λαό.

Αυτά οι "δημοκράτες" βολευτές δεν τα λαμβάνουν υπόψιν αφήνοντας τον λαό στο περιθώριο, απολιτικοποίητο, και μετά περιμένουν να έρθει και να τους ψηφίσει και από πάνω.

Ο λαός δεν θα έπρεπε κάθε 5 χρόνια να αποφασίζει, ποιος θα τον εκπροσωπεί δήθεν, αλλά συνεχώς να ήταν ενεργός στα μεγάλα ζητήματα που αφορούν το μέλλον του.

Καλή όμως η κρίση απέναντι στο σύστημα αλλά θα πρέπει να προτείνουμε και κάποιες αλλαγές στις οποίες μπορεί η κατάσταση να βελτιωθεί. Και βέβαια υπάρχει διέξοδος. Η εμπλοκή του λαού στα κοινά είναι μονόδρομος για την ακμή της δημοκρατίας και πρέπει να παλέψει ο λαός για αυτό του το δικαίωμα.

Η ψήφος μας, όσοι ψηφίσαμε, δεν κάνει πραγματικά τίποτα στην βελτίωση του συστήματος, αντιθέτως ίσως το συντηρεί αλλά πιστεύω ότι και η αποχή το ίδιο.

Αυτό σημαίνει ότι με την ψήφο μας δεν αλλάζει το σύστημα που κρατά τον πολίτη μακριά από την διακυβέρνηση του τόπου του και κατ' επέκταση αδιάφορο.

Πιστεύω ότι με αντίδραση μεγάλης μάζας του λαού ίσως ασκηθούν πιέσεις προς το σύστημα να αλλάξει οργανώνοντας παράλληλα ένα λαϊκό μαζικό κίνημα για την δημοκρατία και το Έθνος. Πρώτα όμως προέχει η διαφώτιση για να πειστεί ο λαός και να καταλάβει τι παιχνίδι παίζεται πίσω του.

Οι πολιτικοί δεν έχουν καμιά διάθεση να αλλάξουν το σύστημα καθώς τους βολεύει. Τους βολεύει να αποφασίζουν τα κόμματα τους, τους βολεύει με τον μισθό τους, τους βολεύει με τις συντάξεις τους, τους βολεύει που εκλέγονται.

Τελειώνοντας, όπως είπα και πιο πάνω για να σπάσει το κατεστημένο πρέπει να υπάρξει γροθιά σ' αυτό από τον λαό, μόνο έτσι θα ασκηθούν οι απαραίτητες πιέσεις για να αναγκαστούν οι πολιτικάντηδες να συνεφέρουν τα μυαλά τους, και αναγκαστεί το σύστημα να αλλάξει.

Όλοι μαζί για αντίσταση στο σύστημα, όλοι μαζί για μια πραγματική δημοκρατία από τον λαό για το λαό.

Μετά τις εκλογές τι;

Ας σπάσουμε τα δεσμά.. ήρθε ο καιρός!

Κατ' επέκταση η μόνο λύση είναι να σπάσουμε τα δεσμά. Τα δεσμά θα τα σπάσουμε μόνο αν κάτσουμε και σκεφτούμε λίγο ελεύθερα δούμε τι γίνεται γύρω μας στον κόσμο και όχι τον κόσμο που μας πλάθει ένα χαζοκούτι για να μας κάνει στο τέλος πιόνια του.

Όπως κάθε εκλογές έτσι και φέτος ακούμε μέρα με την μέρα τα πάντα! Επί καθημερινής βάσεως τα ΜΜΕ αναλώνουν τον χρόνο του να παρουσιάζουν υποψήφιους βουλευτές με ερωτήσεις την ημέρας.

Οι γιγαντοαφίσες γέμισαν με διάφορες φάτσες υποψηφίων στους δρόμους, οι συνθηματολογίες δίνουν και παίρνουν, κάποιοι θυμούνται την ελληνική σημαία, κάποιοι θυμούνται να είναι πατριώτες, άλλοι κατηγορούν ασύστολα και κατηγορούνται. Γενικά μέσα από αυτό το πανηγύρι λίγα μπορούμε να πάρουμε ως απλοί πολίτες. Ως απλοί άνθρωποι που προσπαθούμε είτε να σπουδάσουμε είτε να δουλέψουμε για ένα καλύτερο αύριο.

Ένα κενό μέσα μας βαθιά μετά από κάθε προεκλογική "μάχη" μετά από κάθε κατηγορία ενώ ο ίδιος ο πολιτικός που κατηγορεί είναι χειρότερος και οι δηλώσεις του τον εκθέτουν περισσότερο.

Δεν θα αναλωθώ περί αυτού του θέματος, δηλαδή δεν θα μιλήσω συγκεκριμένα. Όλοι τα ξέρουμε τα ακούμε καθημερινά, εξάλλου το τι γίνεται τώρα είναι ένα τίποτα. Είναι ένα χτιστό ψέμα το οποίο το χτίζουν προεκλογικά οι πολιτικάντηδες για ρίξουν λάσπη στα μάτια του κόσμου.

Το ερώτημα που τίθεται αυτήν την στιγμή είναι γιατί ο κόσμος σιωπά. Γιατί συμβιβάζεται και μένει απαθείς ψηφίζοντας τα παραδοσιακά κόμματα;

Η απάντηση δεν είναι απλή, αλλά αν κάποιος καταλάβει περίπου τι γίνεται θα καταλάβει ότι όλα αυτά: οι κόντρες, οι αφίσες, οι δηλώσεις αυτά όλα που πονοκεφαλιάζουν τον άνθρωπο είναι χτιστά, είναι ψέμματα.

Αυτά όλα που μας πλασάρουν οι πολιτικοί μέσω των ΜΜΕ είναι για να μας κάνουν να ασχολούμαστε μόνο με την εκλογές, μόνο με αυτές. Να ξυπνούμε το πρωί και να έχουμε έννοια τις εκλογές ξεχνώντας τα προβλήματα του τόπου μας και την κοινωνίας μας. Κάνοντας μας αποχαυνωμένους λες και το πρόβλημα σήμερα είναι αν θα βγει πρώτο κόμμα ο Συναγερμός ή το ΑΚΕΛ. Λες ότι αν ψηφίσουμε κάποιο κόμμα θα αλλάξει κάτι στο σύστημα.

Ένα εργαλείο για αυτήν την αποχαύνωση είναι η τηλεόραση στην οποία είμαστε απλά δέχτες και τίποτε άλλο. Απλά δεχόμαστε ότι δείχνει γιατί πολύ απλά δεν έχουμε χρόνο να σκεφτούμε τι μας δείχνει. Είναι τόσο απλό μα τόσο δύσκολο να το καταλάβουμε.

Αντιθέτως, διαβάζοντας μια εφημερίδα, μια ιστοσελίδα με νέα, μπορούμε και να σκεφτούμε μπορούμε πιο μετά να διαβάσουμε για να χαλαρώσουμε, να δημιουργήσουμε μια ελεύθερη γνώμη για τα πράγματα που συμβαίνουν. ΑΚΟΜΗ και μια εφημερίδα να κάνει προπαγάνδα είμαστε σε θέση να το καταλάβουμε και αυτό οφείλεται στο ότι διαβάζουμε και σκεφτόμαστε. Με την τηλεόραση βλέπουμε και αποδεχόμαστε.

Αυτό είναι όλο το παιχνίδι που παίζεται γύρω μας και πρέπει να το καταλάβουμε καλά. Τους συμφέρει αυτό το παιχνίδι γιατί έτσι θα κανονίζουν τους δικούς τους, θα έχουνε την καρεκλίτσα τους και τα λεφτά τους, θα μπορούν να λεν την άποψη τους για να εξυπηρετήσουν τις δικές τους σκοπιμότητες και η ιστορία συνεχίζεται, το ίδιο σκηνικό κάθε χρονιά που έχουμε εκλογές.

Τι θα αλλάξει όμως το πολιτικό μας σύστημα τελικά; Ποιος μπορεί να του δώσει γροθιά και να ξυπνήσει μια νέα επανάσταση που θα θεμελιώνει γερές βάσεις προς την Άμεση Δημοκρατία. Γιατί τελικά το πρόβλημα είναι αυτό!

Όσο δίνονται εξουσίες σε λίγα άτομα τόσο πιο εκμεταλλευτές μπορούν να γίνουν, μπορούν να εξαγοραστούν, μπορούν να λειτουργήσουν για το συμφέρον τους και μόνον και να αγνοήσουν τον λαό. Πιστεύω ότι σήμερα αυτό συμβαίνει, γι αυτό είμαστε σε αυτήν την άθλια κατάσταση.

Μια Άμεση Δημοκρατία θα μας σώσει και εξηγώ. Όσο πιο πολλή εξουσία δίνεται στον λαό για το μέλλον ΤΟΥ τόσο πιο πολύ ο λαός θα ασχοληθεί, τόσο πιο πολύ θα ξέρει τι του γίνεται και θα "υποχρεωθεί" πλέον να ασχοληθεί με τα κοινά. Γιατί όσο άλλοι αποφασίζουν για το μέλλον του, και ο λαός βλέπει ότι δήθεν δεν υπάρχει άλλη επιλογή, τόσο η κατάσταση θα χειροτερέψει.

Ενώ με ένα μοντέλο Άμεσης Δημοκρατίας πλέον ο λαός μπορεί να ασκήσει πίεση στον κάθε πολιτικό που εξάλλου δεν θα έχει και πολλή εξουσία, αλλά ο λαός θα είναι αυτός που θα την κατέχει.

Στην Ελβετία ακολουθείται ένα περίπλοκο αλλά πολύ καλό σύστημα! Οι πολιτικοί - βουλευτές έχουν και δουλειές - εργασίες και πρέπει να δουλέψουν στην "δεύτερη" τους δουλειά για να βγάλουν τα προς το ζην. Επίσης, με 50 000 υπογραφές ο λαός μπορεί να αναιρέσει νόμους της χώρας!
Αυτό κι αν είναι δημοκρατία!

Αυτά είναι δύο απλά συστατικά που φέρουν ένα είδος άμεσης δημοκρατίας η οποία δουλεύει και καλά μάλιστα. Η Ελβετία είναι τόσο αναπτυγμένη χώρα (βέβαια όχι μόνο λόγο του πολιτεύματος της) που δεν έχει καν ανάγκη την Ε.Ε.

Οι πολιτικοί μας σήμερα παίρνουν καλούς μισθούς και από την βουλή και από το κόμμα. Επίσης και οι υψηλοί αξιωματούχοι το ίδιο. Ένας πολιτικός η δουλειά του είναι τάχα πολιτικός. Δηλαδή; Βγαίνει στη τηλεόραση αραδιάζει κατηγορίες και μετά σιωπά. Και έπειτα ξανά η ίδια ιστορία. Λες και η δουλειά του πολιτικού είναι να κατηγορεί τους άλλους πολιτικούς.

Άποψη μου είναι ότι όλα τα προβλήματα ξεκινούν από το σύστημα. Αυτό γιατί για να υπάρξουν προβλήματα σε ένα κράτος συνήθως υπάρχει διαφθορά, εκμετάλλευση και όλα τα σκάνδαλα που ακούμε ή όχι καθημερινά.

Κατ' επέκταση η μόνο λύση είναι να σπάσουμε τα δεσμά. Τα δεσμά θα τα σπάσουμε μόνο αν κάτσουμε και σκεφτούμε λίγο ελεύθερα, δούμε τι γίνεται γύρω μας στον κόσμο και όχι τον κόσμο που μας πλάθει ένα χαζοκούτι για να μας κάνει στο τέλος πιόνια του.
Η Αντίσταση πρέπει να είναι λαϊκή, δυναμική, με επιχειρήματα χωρίς φανατισμούς για να μπορέσει να ασκηθεί επιτέλους πίεση στο κομματικό κατεστημένο.

Οι εκλογές ΠΟΤΕ δεν έφεραν σωτηρία σε κανένα τόπο απλά συντηρούσαν το υφιστάμενο σύστημα είτε αυτό ήταν καλό είτε κακό. Οι επαναστάσεις πάντα έφερναν αλλαγές. Γι αυτό και μεις για τον τόπο μας παρά να κατακρίνουμε και να βρίζουμε τους πολιτικούς για τις αρλούμπες που μας αραδιάζουν επί καθημερινής βάσεως, ας πάρουμε το μέλλον στα χέρια μας κι ας αντισταθούμε.

Κάθε ελεύθερος πολίτης, μία πέτρα για να σπάσει το κατεστημένο, για να σπάσουμε τα δεσμά μας από το παραμύθι που μας θέλουν να ζούμε.

Προκλητικός...

Ο Χριστόφιας αυτό θα κάνει θα διαλέξει το πιο "λίγο" οδυνηρό

Με έκπληξη κοιτάξαμε σήμερα τις δηλώσεις του προέδρου μας στο σημερινό άρθρο της Σημερινής στο οποίο κατηγορεί τους πάντες και τα πάντα για τις κατηγορίες που εξαπολύουν διάφοροι εναντίων της πολιτικής του στο κυπριακό. Στο άρθρο αυτό θα προσπαθήσουμε να σχολιάσουμε κάποια από τα λεγόμενα του και όχι απλά να τα αναφέρουμε. Λέει ο πρόεδρος: Για να καταστήσει, πάντως, σαφές: «Το κάνω ξεκάθαρο. Αυτήν τη στιγμή δεν υπάρχει τέτοιο θέμα μπροστά στον Πρόεδρο. Εάν έρθει ο κ. Έρογλου με λογικές προτάσεις για το περιουσιακό και για τα άλλα ζητήματα, υπάρχει ζήτημα ν’ αποσύρουμε προτάσεις; Είναι τότε που θα ρεζιλευτούμε και είναι τότε που οι καλοθελητές στο διεθνή χώρο, που θέλουν να μας στριμώξουν, θα μας στριμώξουν. Και θα στριμώξουμε κι εμείς οι ίδιοι τον εαυτό μας»
Το να έλθει ο κος Έρογλου με "λογικές" προτάσεις κε Χριστόφια δεν αναιρεί το γεγονός ότι πρότεινες (!) την ρατσιστική εκ περιτροπής προεδρίας, παραμονή εποίκων και σταθμισμένη ψήφο. Να ρεζιλευτούμε; Δεν κατάλαβα με την πολιτική μας δεν ρεζιλευόμαστε από τον ίδιο μας τον εαυτό. Και για ποιους καλοθελητές μιλάτε κε Χριστόφια;;; Αυτοί που νομιμοποιούν την παράνομη "επιτροπή αποζημίωσης στα κατεχόμενα" ή αυτοί που κάνουν προκλητικές δηλώσεις ενάντια στην Κ.Δ.; Μετά λέει το εξής: Συνεχίζοντας, μάλιστα, εμφανίστηκε ιδιαίτερα ενοχλημένος και σε σχέση με τη στάση της ΕΔΕΚ έναντί του. «Εγώ ναι, δεν έχω, όπως λέει η ΕΔΕΚ και ο κ. Ομήρου, την ικανότητα ή τη δυνατότητα να καταλάβω ότι είναι ζημιογόνες αυτές οι προτάσεις. Ε, δεν έχω την εξυπνάδα που έχουν οι άνθρωποι εκείνοι, αυτό είμαι. Και ευχαριστώ τον κόσμο, που έναν άνθρωπο διανοητικά λειψό, τον έχει κάνει Πρόεδρο της Δημοκρατίας»
Εδώ απλά δεν πέφτουμε στο επίπεδο του Προέδρου για σχολιασμό αυτής της δήλωσης. Συγγνώμη, δεν είναι δήλωση προέδρου αυτή. Κε πρόεδρε με επιχειρήματα απαντούμε όχι με ειρωνεία... Έπιτα λέει: «Μια λύση, βεβαίως, που δεν θα είναι λύση για πανηγυρισμούς, θα είναι οδυνηρή λύση», σημείωσε. «Προειδοποιώ τον κόσμο», ανέφερε, «ότι θα έχουμε ν’ αντιμετωπίσουμε τεράστιες δυσκολίες στην εφαρμογή της λύσης» Ναι, σίγουρα γιατί όμως θα είναι δύσκολη η εφαρμογή της; Άραγε; Εδώ ο πρόεδρος δεν μας τα εξηγά καλά; Γενικά τι εννοεί με τον όρο "οδυνηρή"; Είναι σκληρή λέξη και δεν νομίζω μια "λύση" να είναι λύση από την στιγμή που θα είναι οδυνηρή. Παρ' όλα ταύτα ο πρόεδρος προφανώς μιλά για ΠΑΡΑλύση. Με 2 ζώνες, 2 ξεχωριστές επικράτειες, ελάχιστη επιστροφή προσφύγων στα σπίτια τους και όλα αυτά που αποδέχτηκε ή και πρότεινε είναι προφανές ότι η λύση-παράλυση που έρχεται είναι οδυνηρή! Αυτά εν ολίγοις από τον κο Πρόεδρος ο οποίος με προκλητικό τρόπο μιλά στον σταθμό ΤΟΥ (τον Άστρα) για τις εξελίξεις στο κυπριακό και ισοπεδώνει χωρίς επιχειρήματα την κριτική που το ασκούν κάποιοι κύκλοι. Ας ευχηθούμε ο Θεός να μας δώσει δύναμη να επιβιώσουμε τουλάχιστο Εθνικά γιατί όπως πάμε νομίζω δεν θα είναι μόνο η λύση οδυνηρή αλλά και η Κύπρος ολόκληρη θα είναι σε οδυνηρή κατάσταση.

Eίσαι και εσύ τεχνοκράτης βάρβαρος;

" Eξέλιξη του χόμους - προβάτιους "

Κρυψοναπερασιτισμός! Η νέα πανδημία της Κύπρου. «Σιώπα γιε μου , κρύψε να περάσουμε» .

Έχουμε χάσει το τρένο αναζήτησης του οριακού σημείου μεταξύ ανθρωπιστικής και τεχνοκρατικής παιδείας.

Είναι πλέον πασιφανές οτι έχει γεμίσει ο τόπος από μορφωμένους αμόρφωτους , κοινώς κατ’εμένα εξειδικευμένους βαρβάρους. Συνηθίσαμε να βλέπουμε παντού «σπουδασμένους», στες Ελλάδες , στες Αγγλίες, στες Αμερικές... που είναι μεν γνώστες της επιστήμης τους , αλλά δεν μπορούν να συγκεράσουν το πρακτικό σημείο της εφαρμογής τους με το κατά κράτος θεωρητικό υπόβαθρο που κατέχουν ,με λίγα λόγια ... μηδέν!

Σκοπός της παιδείας είναι μεν να σου παρέχει επαγγελματική κατάρτιση για να εξασφαλίζεις τα προς το ζην , αλλά συνάμα να σου μεταφέρει μέσω αυτής της διαδικασίας μια νοοτροπία αναζήτησης , ένα υπαρξιακό κίνητρο , να ψάχνεις , να ερευνάς , να αμφισβητείς , να αναρωτιέσαι...

Υστερούμε οικτρά στην ανθρωπιστική παιδεία, στην γενική μόρφωση.

Από την πρώιμη παιδική σου ηλικία μοναδικό σκοπό σου θέτουν να είσαι καλός στο σχολείο , στο πανεπιστήμιο , με απώτερο σκοπό την επαγγελματική σου αποκατάσταση , οικονομική ευμάρεια, σπίτι, γάμο, εξώγαμο(!). Δεν λέω, καλά είναι και αυτά , αλλά τι να τα κάνει κανείς άμα τα έχει θέσει σαν στόχους ζωής; Όταν κάποτε δηλαδή τα κάνεις όλα αυτά , και αράξεις στην καρέκλα του κήπου σου, χορταίνει ίσως το μάτι σου , αλλά , απ εκεί και πέρα; Τώρα δηλαδή δεν έχεις σκοπό να ζεις;

Μεγαλώνοντας στην Κύπρο, πολύ νωρίς αρχίζεις να καταλαβαίνεις το πως θα διαγραφεί το μέλλον σου. Πρέπει και συ να μπεις στο καλούπι του «σχολείο-σπουδές-γάμος-οικογένεια-παιδιά» και καθ’όλη τη διάρκεια να σιωπάς , να κοιτάς τα δικά σου να σε ενδιαφέρει ο εαυτός σου και η ανέλιξή σου. Κοιτάζοντας πίσω κάποια μέρα όμως συνειδητοποιείς ότι για να κάνεις χρήματα χάνεις την υγεία σου, και για να την ανακτήσεις τα ξοδεύεις ! Δυστυχώς ζούμε νομίζοντας πως δεν θα πεθάνουμε ποτέ, και πεθαίνουμε ξεχνώντας να ζήσουμε .

Ζούμε στην μεταπολεμική γενιά, όπου οι γονείς μας έχουν στερηθεί τα πάντα , και θέλοντας να μην τα στερηθούμε και μεις μας προσφέρουν απλόχερα τα πάντα , καλοδεχούμενα βέβαια, αλλά, το ερώτημα είναι το τί κάνουμε εγώ κι εσύ γιαυτό; Πως αξιοποιείς του απύθμενους πόρους που σου παρέχονται; Οραματίζεσαι μια νέα πιο δίκαιη κοινωνία; Θέλεις να δημιουργήσεις ; Να αφήσεις κάπου το στίγμα σου; Ξέρεις πόση κληρονομιά κουβαλάς πίσω σου;

Δεν σε νοιάζει ε; «Τούτα ούλλα εν πελλάρες » «Τούτοι ούλλοι εννα μου δώκουν να φάω; »

Μπορεί να μην σου δίνουν να φας , αλλά οι περισσότεροι σου παίρνουν και το φαΐ από το στόμα . Με την αδικαιολόγητη άγνοιά σου είσαι συνένοχος , καθόλου ενεργός σαν πολίτης , είσαι αυτό που θέλουν να είσαι και κατά το Θουκυδίδη δεν είσαι φιλήσυχος αλλά άχρηστος.

Το να επιτρέπεις να εξασφαλίζουν το μέλλον σου αυτοί που έχουν ήδη εξασφαλίσει το δικό τους σε καθιστά εξίσου υπεύθυνο. Δεν είσαι ενεργός , δεν είσαι πολίτης , είσαι κοινώς εξειδικευμένο ζώο. «...να δεις που κάποτε θα μας πούνε και μαλάκες...»

Μωυσής Μωυσέως

..και το 2ο χαστούκι έρχεται

Έλληνας στρατιώτης στην "πράσινη γραμμή".
Το μόνο πράγμα που έμεινε να θυμίζει αντίσταση

Το δεύτερο χαστούκι προς την κυβέρνηση, την ΛΑΘΟΣ πολιτική επί τόσον χρόνων έρχεται και πάλι να δείξει σ' αυτούς που ηττοπαθούν και προπαγανδίζουν ότι, μπορεί να είμαστε μικροί, μπορεί να έχουμε να αντιμετωπίσουμε "τεράστιες" δυνάμεις αλλά αν διεκδικήσουμε τα δίκαια μας μπορούμε να καταφέρουμε πολλά.
Απόδειξη του πιο πάνω είναι και η πρόσφατη απόφαση του Ευρωπαϊκού κοινοβουλίου, η οποία καταδίκασε κατηγορηματικά την Τουρκία για τον παράνομο-βάρβαρο-κατοχικό στρατό που κατέχει το κατεχόμενο μέρος της πατρίδας μας.
Μετά από την απόρριψη του Σχ. Ανάν και τους πολλούς γνώστες και διορατικούς πολιτικούς περί οριστικής τουρκοποίησης των κατεχομένων, μετά από τις παραχωρήσεις Χριστόφια προς τους Τούρκους (ΠΡΟΣΟΧΗ! Ούτε καν προς τους Τ/κ προς τους Τούρκους), μετά την εναντίον μας απόφαση στην Ευρώπη τον Δεκέμβρη έρχεται τώρα μια ξένη πρόταση να πάρει σάρκα και οστά υπέρ της δικαιοσύνης και υπέρ της Κύπρου μας.
Απλά σκεφτείτε εμείς να κάναμε συνέχεια τέτοιες κινήσεις! Σας παραπέμπουμε στο άρθρο μας "Καμιά αντίδραση από ΚΑΝΕΝΑΝ" και εκεί θα δείτε ότι αν έστω και ένας ευρωβουλευτής ή κόμμα αγωνιζόταν πραγματικά (και όχι με δηλώσεις εναντίον της κυβέρνησης κτλ) θα κερδίζαμε πάρα πολλά!
Η κομματοκρατία για ακόμα μια φορά καταλήγει να είναι άχρηστη, ανούσια, αισχρή χωρίς λόγο ύπαρξης (δυστυχώς). Υπάρχει μια ισχυρή κομματοκρατία βολέματος και καρέκλας, συμφερόντων και λεφτών. Κανείς πλέον δεν ενδιαφέρεται και κανείς πλέον δεν αγωνίζεται πραγματικά.
Αυτό ΔΕΝ είναι καθόλου ισοπεδωτικό. Αντιθέτως με επιεικές είναι μπορώ να πω. Η νίκη (η οποία δεν προέρχεται από αγώνα δικό μας) είναι δική μας. Εδώ που ο κος Μπαν κι Μουν έρχεται και αναγνωρίζει (εμμέσως) το κατοχικό (στρατιωτικό) καθεστώς -με καμιά ιδιαίτερη αντίδραση από την κυβέρνηση- έρχεται η Ευρώπη να δικαιώσει για ακόμα μια φορά τον λαό της Κύπρου και τα δίκαι που πρέπει επιτέλους να επιδιώξουμε!
Από το '77 με τον Αρχ. Μακάριο ΙΙΙ μέχρι τώρα, οι συνομιλίες είναι αβάσιμες, συζητάμε με παράνομους φασίστες για το μέλλον του τόπου μας, δίνουμε δικαιώματα σε δολοφόνους, τους λέμε και "εξοχότατους" (βλέπε Ανα(ν)στασιάδης) και συντρόφους, τους αφήνουμε να φέρνουν διχοτομικές προτάσεις, τους πληρώνουμε, τους δίνουμε ρεύμα, κάνουμε και "επαναπροσέγγιση" μ΄αυτούς...συμφωνούμε τα πάντα μ' αυτούς!

Αυτή είναι η άθλια "πολιτική" μας μέχρι σήμερα.. Ως πότε;;;

Καμιά αντίδραση απο ΚΑΝΕΝΑΝ

Είναι απίστευτο πώς όλα τα κόμματα προσεγγίζουν το θέμα του κυπριακού. Πιο απίστευτο όμως είναι ότι απλά μένουν στις κατηγορίες ενάντια της κυβέρνησης χωρίς κάποιες ουσιαστικές προτάσεις ή το χειρότερο χωρίς κάποιες ενέργειες ως ξεχωριστές οντότητες.
Διαφωνούν με τις ενέργειες του Γ.Γ. του ΟΗΕ στην Κύπρου, διαφωνούν με τους χειρισμούς Χριστόφια, διαφωνούν με την προκλητική Τουρκία! Και μετά τι;; Και μετά τι θα γίνει;; Ο άλλος θα συνεχίζει να κάνει γενναιόδωρες προσφορές προς τους Τούρκους και μεις απλά θα τον κατηγορούμε; Έτσι τι καταφέρνουμε, ας μας απαντήσουν οι κομματικοί παράγοντες μας που απλά κάνουν δηλώσεις για το θεαθήναι για να δείξουν του κόσμου ότι διαφωνούν ή συμφωνούν.
Από κινήσεις τίποτα! Όλα το κόμματα μας μετέχουν, και τα πιο πολλά με εκλεγμένους ευρωβουλευτές, σε Ευρωπαϊκά κόμματα. Πιο από αυτά προώθησε το θέμα μέσω του Ευρωπαϊκού του κόμματος; Πιο κόμμα έκανε τις απαραίτητες ενέργειες σε Ευρώπη και εξωτερικό για το τι επιδιώκει ο δικός μας πρόεδρος; ΠΙΟ ξεκαθάρισε την θέση του στην Ευρώπη ότι δηλαδή ο κος Χριστόφιας κάνει ότι θέλει στο κυπριακό; Ας μας πει κάποιος τι εξυπηρετούν οι απλές δηλώσεις κομμάτων μόνο στο εσωτερικό; Τρύπα στο νερό.
Το ΔΗΚΟ και ΕΔΕΚ διαφωνούν αλλά μένουν στην κυβέρνηση, το ΑΚΕΛ στηρίζει συνέχεια τον πρόεδρο ΟΤΙ και να κάνει (θα πρέπει να μην κάνει δηλώσεις για το κυπριακό το ΑΚΕΛ διότι ξέρουμε πάντα την ¨άποψη¨ του), το ΕυρωΚο με τους Οικολόγους ψηλό αντιστέκοντε και πάλι χωρίς να εκμεταλλευτούν το γεγονός της Ευρώπης και του εξωτερικού παράγοντα. Αφού η κυβέρνηση δεν κάνει εξωτερική πολιτική γιατί δεν κάνετε κάτι εσείς κύριοι;
Στο πιο πάνω βίντεο παρουσιάζει τον Ν. Αναστασιάδη επικριτικό για τους χειρισμούς του προέδρου στο κυπριακό. Ο ίδιος λέει ότι "Μας προβληματίζει το γεγονός ότι μερικές βδομάδες πριν τις ενδοκοινοτικές εκλογές (χμ τι είναι αυτές οι εκλογές; νόμιμες; της Κ.Δ;) έχουμε εξαντλήσει 18 μήνες να συζητούμε για το θέμα διακυβέρνησης". Αυτό είναι το πρόβλημα του Ν. Αναστασιάδη που εκπροσωπεί το ΔΗΣΥ!!! Ότι συζητούμε πολύ το ζήτημα της διακυβέρνησης. ΔΕΝ τον ενοχλεί ότι είναι εκ περιτροπής προεδρία (έτσι κι αλλιώς γιατί να τον ενοχλήσει αφού ο φίλος του "εξοχότατος" θα είναι ο εκ περιτροπής πρόεδρος) ΔΕΝ τον ενοχλεί η ρατσιστική και αντιδημοκρατική σταθμισμένη ψήφος, ΔΕΝ τον ενοχλούν γενικά οι παραχωρήσεις του Χριστόφια. Γενικά ΔΕΝ τον ενοχλεί τίποτα άλλο! Αυτό δεν είναι επίκριση αλλά στήριξη προς την κυβέρνηση και τις ενέργειες της. Οι υπόλοιπο προέβησαν στις συνηθισμένες αντιδράσεις.
ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ είναι ώρα τα κόμματα που "αντιδρούν" να αντιδράσουν έμπρακτα με εκδηλώσεις διαμαρτυρίας, επιστολές προς ξένους, προώθηση των συνομιλιών παντού και επιτέλους να γίνει κάτι έμπρακτο. Πρέπει να καταλάβουμε όλοι ότι στις συνομιλίες για την πατρίδα μας μιλούν, αυτήν παζαρεύουν, για αυτή αποφασίζουν, για το μέλλον των παιδιών μας συζητούν! Ας υπάρξει αντίσταση επιτέλους!